Romeinse ankers
Vele jaren geleden begonnen zeelui rond de Middellandse Zee de
zeeën te verkennen. Net zoals nu waren ze soms genoodzaakt om
op een bepaalde plaats te blijven liggen, zonder dat er een aanlegplaats
voor handen was. Gewoon ter plaatse blijven liggen ging echter
niet, want het schip dreef weg onder invloed van stroming en/of
wind.
Dus zocht de zeevarende mens reeds vroeg naar mogelijkheden om
het schip ter plaatse te houden in open water. Tijdens deze
zoektocht ontstonden de voorouders van onze huidige
ankers.
Hier volgt een korte samenvatting van de verschillende types
stenen en metalen ankers zoals die
gebruikt werden rond de Middellandse Zee vanaf het Bronzen Tijdperk
tot de Romeinse Tijd en de Middeleeuwen.
Stenen (Romeinse) ankers
De eerste ankers maakten enkel gebruik van een stenen vorm. Later
werden er houten uitsteeksel in verwerkt, om meer grip te krijgen
op zanderige bodems.
Stenen ankers met één opening
De oudste modellen ankers waren gewoon stenen brokken, soms zeer
groot, die de schepen op hun plaats hielden door hun gewicht.
Goedkoop, maar niet erg praktisch, werden ze waarschijnlijk ook
gebruikt als losse gewichten. Verscheidene grote stenen ankers
met één opening zijn teruggevonden op een Fenisisch vrachtschip,
gezonken bij Ulu Burum (Turkije) tijdens de 14e eeuw voor Christus.
Driehoekige stenen ankers met één opening
Dit model vertegenwoordigt een belangrijke ontwikkeling t.o.v.
het primitieve stenen anker: het heeft een driehoekige vorm waarmee
het vast komt te zitten tussen rotsblokken op de bodem. Zo was
dit anker efficiënter, ondanks dat het kleiner en lichter was
dan de oudere ankers.
Stenen ankers met drie openingen
Dit model was wijd verspreid in de Middellandse Zee. Het was goedkoop
en efficiënt en bovendien uitgerust met houten uitsteeksels. De
houten uitsteeksels zorgden ervoor dat het anker een betere grip
kreeg op de zanderige bodems. De driehoekige vorm zorgde er dan
weer voor dat het anker kwam vast te zitten tussen de rotsblokken.
Vanaf het Bronzen Tijdperk tot de Renaissance bleef het stenen
anker met drie openingen, het meest populaire type anker in de
Middellandse Zee.
Niettegenstaande de ankers, uit deze periode, gevonden werden
in de waters van verschillende landen rond de Middellandse Zee,
zoals Napels, Italië en Griekenland (in de buurt van Kaap Iria),
waren ze verrassend gelijkaardig.
Een Italiaans model (links) en een Grieks model (rechts):
Versierd stenen anker met drie openingen
Dit stenen anker werd teruggevonden in Gaeta (Italië)
en is versierd met een elegante dolfijn en een drietand. Vele
ankers werden gegraveerd met letters en figuren als tekens van
goed geluk.
Stenen ankers met vier openingen
Sommige ankers werden voorzien van drie of meer
houten uitsteeksels om hun grip op zanderige bodems te verbeteren.
Stenen stok voor houten ankers
Dit type van stenen stokanker vertegenwoordigt een
overgang van stenen ankers naar de klassieke houten stokankers.
De eerste versies werden uitgevoerd met een stenen stok. De latere
versies zijn uitgerust met een loden stok en worden daarom gecatalogeerd
onder de metalen ankers.
Een grote stok van vulkanisch gesteente (1 m lang
en 20 kg zwaar) werd teruggevonden bij Giardini Naxos (Italië).
Klik hier voor het vervolg (metalen
ankers)
Home | Prikbord
(forum) | Vraag info
| Biologie | Gastenboek
| Zoeken
Deze website komt het best tot
zijn recht bij een resolutie van 1280 x 1024 pixels
|
