Buddy vermist
Veertig minuten nadat twee duikers onder water doken, op
een klein eiland voor de staat Washington, keerde één van
de duikers (Sue) terug naar de oppervlakte zoals gepland.
Het oppikken van deze duiker verliep vlot, maar waar was
de andere duiker (Ellen)?
Sue is fotografe, en concentreerde zich op een mooi shot.
Toen ze opkeek was haar buddy weg en besloot ze maar om
op te stijgen. Ze werd opgepikt door de boot, en dan komt
de lastige vraag die de kapitein natuurlijk nooit graag
stelt "waar is je buddy, nog onder of al boven water?".
De boot bleef op de duikplaats liggen omdat dit de zoekactie
ten goede komt. Golven en stroming maken zulke beslissing
alleen maar lastiger en een duiker zoeken boven water is
zeer moeilijk. Na een uur was de zoekactie niet alleen meer
op de duikplaats, maar verder uitgebreid richting open zee.
Na twee uur werd Ellen opgepikt in de zeer drukke traffic-line
voor grote schepen tussen de USA en Canada meer dan 2 km
verwijderd van de duikplaats.
Wat was er nu eigenlijk gebeurd?
Ellen was Sue kwijt gespeeld tijdens het afdalen omdat
zij haar oren niet kon klaren (druk gelijk brengen), na
verschillende pogingen om haar oren te klaren was ze reeds
ver afgedreven. Ze had dan maar besloten om terug op te
stijgen, aan de oppervlakte zag ze hoe ver de boot lag.
Moeiteloos probeerde ze met het fluitje aan haar jacket
de boot te verwittigen, maar de afstand was veel te groot.
Vruchteloos dreef ze verder af in de sterke stroming.
Veiligheid
Nu kan men discussiëren over deze duik, over de planning
en over de veiligheidaspecten maar dat is niet de hoofdzaak
van dit artikel. Wanneer Ellen een Dive-alert had gebruikt,
was de bemanning van de boot direct op de hoogte gebracht
van het probleem en was de kans op slechte afloop nihil.
Terwijl de kans op slechte afloop nu enorm groot was en
Ellen goed besefte dat ze veel geluk heeft gehad. Sue zal
waarschijnlijk in het vervolg haar buddy beter in de gaten
houden.
|