Landziekte
Waarom blijf je nadeinen?
Als je een dagje (of langer) op zee geweest bent en terug aan wal stapt, dan blijf je nog lange tijd nadeinen. Hoe komt dat eigenlijk?
Door de eeuwen heen heeft de evolutie er voor gezorgd dat onze waarnemingen (gehoor, gezichtsvermogen, reuk en ook evenwicht) vooral veranderingen in de omgeving goed registreren. Kleine wijzigingen in de normale situatie kunnen immers gevaar betekenen: naderende roofdieren of concurenten.
Maar verandering kan ook wijzen op een kans op voedsel of voortplanting.
Constante impulsen van geur, geluid, licht of beweging hebben minder waarde. Dus de zintuigen zijn daarom zo aangepast dat ze hun gevoeligheid voor de normale situatie verliezen. Dat gebeurt onder andere doordat het neurale systeem tegenimpulsen voortbrengt, waardoor je bijvoorbeeld de geur van je eigen parfum of het tikken van een klok niet meer waarneemt.
Dit laatste verschijnsel, habituatie genoemd, is de oorzaak van het nadeinen.
Als de primaire impuls (de deining) wegvalt, blijft de tegenimpuls (het tegendeinen) nog enige tijd bestaan: je deint dus na!
Vergelijkbare verschijnselen zijn het ruisen van de oren na een discotheekbezoek en het gevoel dat je een portemonnee, hoeddeksel of horloge ‘mist’ dat je anders altijd bij je draagt. Eigenlijk mis je dit onderdeel omdat je het gevoel hebt dat je het onderdeel nog respectievelijk op zak, op je hoofd of aan je pols hebt.
De duur van dergelijke na-effecten hangt onder meer af van het
soort zintuig en de duur en de intensiteit van de impuls. Wie
op een deinend schip zit tijdens een woelige zee, is meestal urenlang
blootgesteld aan deze ritmische beweging. Vandaar dat ook het
nadeinen bijzonder lang kan duren.
Ivo Madder - juli 2000
Home | Prikbord
(forum) | Vraag info
| Biologie | Gastenboek
| Zoeken
Deze website komt het best tot
zijn recht bij een resolutie van 1280 x 1024 pixels
|