Kan je Otitis Externa of "zwemmers oor" voorkomen?
Het antwoord zit in de oplossing
Door Edward Thalmann, M.D., D.A.N. Associate Medical Director
Gepubliceerd in Alert Diver (tijdschrift Divers Alert Netwerk) van jan./feb. 1999.
Vrij vertaald door Dirk Vergaelen.
(Otologische foto's dankzij Dr. Lawrence Grobman)
Oorpijn
Je hebt een geweldige duikweek achter de rug. Nu, terwijl je rustig thuis zit, merk je dat één van je oren jeukt en nat aanvoelt. Je kijkt in de spiegel, maar ziet geen probleem, dus je gaat gewoon slapen. Wanneer je 's morgens wakker wordt, voel je dat je oor dicht zit en een lichte pijn. Wat een moment om oorpijn te krijgen. Zou je de duik van die dag afzeggen?
Het probleem is waarschijnlijk otitis externa, een mooie naam voor een externe oorinfectie, die ook wel "zwemmers oor" genoemd wordt. Zoals de naam reeds aangeeft, komt deze aandoening meestal voor bij mensen die veel tijd in het water doorbrengen - en duikers op een intensieve duikvakantie horen duidelijk tot deze categorie.
De "oor"zaak
In tegenstelling tot wat de meeste mensen geloven, wordt otitis externa niet veroorzaakt door bacterieën in het water. Integendeel, het zijn de bacterieën die zich normaal in de gehoorgang bevinden, die aan de basis liggen. Hoe komt het nu dat deze normaal zeer onschuldige bacterieën een probleem kunnen vormen?
Door veelvuldige onderdompeling in het water beginnen de wandcellen van de gehoorgang op te zwellen. Op een bepaald moment trekken deze cellen voldoende grote openingen dat de bacterieën die zich normaal op het oppervlak van de gehoorgang bevinden, onder de opperhuid van de gehoorgang kunnen kruipen. Daar vinden ze een aangenaam warm plekje en beginnen ze zich te vermenigvuldigen.
Voor je het weet wordt je gehoorgang jeukerig, pijnlijk en geïnfecteerd. Zonder behandeling kan de opzwelling zich verder verspreiden tot de naburige lymfeknopen, waar de infectie zo pijnlijk kan worden dat het bewegen van de kaken zeer ongemakkelijk wordt. Op dat moment zijn antibiotica de enige oplossing en kan je het duiken wel even vergeten.
Een stukje geschiedenis
Toen ik bij de Navy begon in 1972, werd me gevraagd het probleem van oorinfecties bij verzadigingsduikers te onderzoeken. Deze duikers verblijven een maand lang in drukkamers op schepen, waar ze op dezelfde diepte gehouden worden als voor het werk dat ze onder water uitvoeren. Dit kan zijn het bergen van een gezonken schip of het uitvoeren van een onderzoeksproject.
Elke dag worden deze duikers overgebracht van de drukkamer naar de onderwater werkplaats in een duikklok. Op die manier besteden ze een groot deel van hun tijd onder water. Zowel de drukkamer als de duikklok betekenen echter een warme en natte omgeving, ideaal voor het afbreken van de cellulaire opperhuid van de gehoorgang. Het resultaat is dan ook vaak otitis externa.
Preventie
Otitis externa kwam in de periode dat ik bij de Navy begon zo veelvuldig voor, dat tot zo'n 20 percent van alle verzadigingsduikers er last van kreeg. Ik doorzocht de medische literatuur en vond een artikel met de oplossing. Instructeurs van een zomerkamp ontdekten dat door het indruppelen van een zure drogende oplossing in het oor aan het begin en op het einde van de dag het zwemmers oor probleem zo goed als verdween. De truk was echter de oplossing gedurende zo'n volle vijf minuten in elke gehoorgang te houden. Indien dit werd verwaarloosd, verschenen de infecties vrij spoedig terug.
Om de Navy duikers te behandelen, besloot ik de Otic Domeboro oplossing te gebruiken: 2 percent zoutzuur, water, aluminiumacetaat, natriumacetaat en boorzuur. Het zuur verhindert bacteriële groei, terwijl het aluminium- en natriumacetaat dienen om overtollig water uit de wandcellen van de gehoorgang te halen. Boorzuur heeft een reinigende werking.
De duikers moesten deze oplossing tweemaal per dag in elke gehoorgang druppelen en de oplossing gedurende minstens vijf minuten in hun oor houden.
Het resultaat?
Otitis externa is niet langer een probleem voor Navy verzadigingsduikers en de hogerbeschreven remedie is een standaard onderdeel geworden van de duikprocedure voor US Navy verzadigingsduikers. Het is ook bruikbaar voor sportduikers, wanneer ze verscheidene duiken doen op achtereenvolgende dagen.
De oplossing gebruiken.
Het enige probleem voor sportduikers is dat de Otic Domeboro oplossing enkel op voorschrift te verkrijgen is, en dat je dus via de huisarts moet passeren. (Nota: Bausch & Lomb en Qualtest verkopen gelijkaardige producten.) Bovendien is het niet goedkoop. Een flesje van 2 ounce (50 ml) kost zo'n 25 dollar (1000 bef). Dat is dan wel voldoende voor zo'n 60 dagen of meer.
Er zijn ook andere middeltjes vrij verkrijgbaar (Auro-Dri, Swim-Ear), die goedkoper zijn en bestaan uit 95 percent isopropyl alcohol met een water/glycerine oplossing. Deze oplossingen zullen zeker het overtollige water uit de wandcellen van de gehoorgang halen, maar vanwege hun tekort aan zuur zijn ze minder krachtig in het bestrijden van de bacteriële groei. Jammer genoeg zijn geen van deze vrij te verkrijgen oplossingen getest in de duikwereld, dus of ze zo effectief werken als de Otic Domeboro oplossing is niet bekend.
Wat ook het middel is dat je verkiest te gebruiken, de truk zit hem in de toepassing.
Voor de eerste duik in de ochtend en na de laatste duik 's avonds, moet het volgende gedaan worden:
Het hoofd wordt naar één zijde gekanteld en de gehoorgang wordt voorzichtig gevuld met de oplossing. Deze moet gedurende vijf minuten in de gehoorgang blijven. Het hoofd wordt dan naar de andere zijde gekanteld, zodat de oplossing uit het oor kan lopen. De procedure wordt dan herhaald voor het andere oor. De periode van vijf minuten moet getimed worden. Indien de oplossing geen volle vijf minuten in het oor blijft, wordt het nut van de procedure sterk verminderd. (Uit het US Navy Duik Handboek).
Onthoud dat dit een remediërende procedure is die gestart moet worden voor het oor geïnfecteerd is. Indien er reeds een infectie is, zal ze niet veel helpen. Opgelet echter: doe de oplossing niet in je oor indien er enig vermoeden is dat het trommelvlies gescheurd is. Anders kunnen de bacterieën in het middenoor terecht komen, waar een infectie een groter probleem vormt.
Oren vrijhouden van oorsmeer
Wanneer er over een langere periode gedoken wordt, kan de aanmaak van oorsmeer er voor zorgen dat de gehoorgang geblokkeerd wordt. Indien dit voorvalt, wordt het nut van het toepassen van hogerbeschreven remedie sterk verminderd en de kans op een infectie vergroot.
Indien je vermoedt dat een gehoorgang geblokkeerd is, kan dit het beste geconstateerd worden door een bevoegd persoon die met een otoscoop in het oor kijkt. Indien het trommelvlies niet zichtbaar is, moet het overtollige oorsmeer verwijderd worden. Gebruik geen oorstokjes of andere voorwerpen om dit te doen. Het beste is zachtjes spoelen van de gehoorgang met water onder de douche, met waterstofperoxide, of met een commercieel vrij verkrijgbare oplossing om oorsmeer te verwijderen. Indien dit niet werkt, raadpleeg een arts. Elke behandeling in de gehoorgang moet uitgevoerd worden door getraind medisch personeel.
Als preventieve maatregel is één methode om de aanmaak van oorsmeer te beperken het zachtjes spoelen van de gehoorgang onder de douche. Plaats je hand over het oor en laat het water via de hand in de gehoorgang lopen. Vermijd dat de waterstralen rechtstreeks in het oor terecht komen, vermits dit het trommelvlies of het gehoor kan beschadigen.
Oorspronkelijke Engelse tekst door Edward Thalmann, M.D., D.A.N. Associate Medical Director
Vrij vertaald door Dirk Vergaelen.
Home | Prikbord
(forum) | Vraag info
| Biologie | Gastenboek
| Zoeken
Deze website komt het best tot
zijn recht bij een resolutie van 1280 x 1024 pixels
|
